Αποθήλασα τον γιο μου στους 2 μήνες, τζιαι ήταν το καλλύττερο πράμα που εμπορούσα να κάμω...

Όσοι με ξέρετε, ξέρετε πολλά καλά πόσο πολλά πιστεύκω στα οφέλη του θηλασμού. Ναι, είναι η καλλύττερη τροφή που μια μάμμα μπορεί να προσφέρει στο μωρό της. Είναι ένας υπέροχος τρόπος να δεθείς με το βρέφος σου. Προσφέρεις του προστασία, αγάπη, αντισώματα τζιαι ζεστασιά. Τον μικρό μου, στους 19 μήνες, θηλάζω τον (proudly) 325 φορές το 24ωρό. Αλλά όταν εσταμάτησα να θηλάζω τον πρωτότοκο μου, αν τζιαι ήταν μόνο 2 μηνών, νιώθω ότι έκαμα τη σωστόττερη επιλογή.

Παίρνω σας πίσω στο 2017. Πρώτη εγκυμοσύνη, μες την τρελή χαρά τζιαι μες την αγωνία. Σαν κλασσικός σπασίκλας (ναι, ήμουν τζιαι είμαι geek, deal with it) έκαμα ούυυυλλο μου το homework. Άρθρα, βιβλία, σεμινάρια...ενημερώθηκα για τα πάντα. Πριν τη γέννα, μετά τη γέννα, το shopping list. Τζιαι φυσικά ενημερώθηκα πλήρως για τον θηλασμό. 

"Τζιαι τα μωρά με τη φόρμουλα μεγαλώνουν κανονικά. Αλλά τα μωρά του θηλασμού γίνουνται η καλλύττερη εκδοχή τζίεινου που μπορούν να γίνουν. The best they can be".

Τζιείνον ήταν. Ο κύβος ερρίφθη. ΘΑ ΘΗΛΑΣΩ. Είπα το τζιαι εννοούσα το. Φυσικά στη συνέχεια του σεμιναρίου ειπωθήκαν τζιαι κάτι άλλα, για μωρά που θηλάζουν δωδεκάωρα χωρίς σταματημό, αλλά εν τους έδωκα σημασία. Ψιλά γράμματα. Ήμουν αποφασισμένη. Τζιαι είμαι καλή μαθήτρια εγώ. Πάντα πετυχαίνω!

Έλα όμως που η εξέταση ήταν πρακτική τζιαι όι θεωρία; Γιατί όσο τζιαι αν μου επεριγράφαν τα ξενύχτια, όσο τζιαι αν εθεωρούσα ότι μπορεί τζιαι εγώ κάπου να δυσκολευτώ, ένιωθα τρομερήν αισιοδοξία (ή απλά έτρεφα την ψευδαίσθηση) ότι για 'μένα ήταν ναν καλλύττερα τα πράματα. Τζιαι κατά κάποιον τρόπο ήταν. Το μωρό μου έβαλλε βάρος κανονικά, εμεγάλωνε σωστά τζιαι εν μας ετύχαν ιδιαίτερα απρόοπτα (μαστίτιδες κλπ). Παρόλα αυτά, εν το κρύφκω ότι τζίεινο το διάστημα του θηλασμού, τζιείνοι οι πρώτοι θκυο μήνες, ήταν που τες πιο δύσκολες φάσεις που επέρασα στη ζωή μου. Μαραθώνιοι θηλασμοί (εφτάσαμε μέχρι 12 ώρες σερί), αϋπνίες τζιαι ξυπνήματα κάθε μια ώρα, κολικούς τζιαι αποχή που γαλακτοκομικά (άμπα τζιαι πειράζει το μωρό), τζιαι κυρίως...η απόλυτη έλλειψη αυτονομίας. Καλή η σύνδεση μάνας τζιαι μωρού με τον θηλασμό, αλλά η αποσύνδεση γίνεται πρόβλημα. Δυσκολεύκεσαι να φύεις. Φοάσαι να το αφήκεις. Τζιαι ναι, προφανώς, σε τούτες τες περιπτώσεις ο αποχωρισμός εν τζιαι για το μωρό δυσκολόττερος.

Τούτα ούλλα, σε συνδυασμό με τις post-partum ορμόνες μου τζιαι ούλλες τες έγνοιες που κουβαλά μια φρεσκομαμά, ετσακκίσαν με. Έκλαια, είχα νεύρα, εφταίαν μου ούλλα. Τζιαι το μωρό μου; Εθήλαζα το τόσες πολλές ώρες που δεν είχα διάθεση ούτε να παίξω μαζί του, ούτε να το λούσω, τίποτε. Τίποτε! Κάπου τζιαμέ αρκέψαν τζιαι τα προειδοποιητικά καμπανάκια που τους γύρω μου. Κάτι εν επήαινε καλά. Τωρά αν είχα κατάθλιψη τζιαι απλά εν εδιαγνώστηκε, τι να σας πω; Εν να σας γελάσω!

"Το μωρό εν έσιει ανάγκη μόνο το γάλα σου, έσιει ανάγκη μια μάμα ναν καλά".  Θκυο κουβέντες τζιαι καλές μου είπεν ο άντρας μου. Τζιαι κάπως έτσι, με πολλά βαριά καρδιά, τζιαι τρομερότατες τύψεις, αποφάσισα να παραιτηθώ τζιαι να δεχτώ την ήττα μου. Τζιαι όσο τζιαι αν με πλήγωσε τούτη η "αποτυχία", ακόμα τζιαι αν εχρειάστηκα μήνες να τη δεχτώ, όταν επήρα την απόφαση, άρκεψα κάθε μέρα να γίνουμαι ξανά ο εαυτός μου. Να χαμογελώ. Να αγαπώ την εμπειρία της μητρότητας τζιαι να την απολαμβάνω.

Ήταν όμως "αποτυχία"; Τότε τούτον επίστεψα. 3 χρόνια (τζιαι περίπου 3 σιιλιάδες θηλασμούς αργόττερα) εν να σας πω ότι όι. Ήταν απλά καλή λογική. Γιατί όσο τζιαι αν το έθελα τότε, πραγματικά εν εμπορούσα. Γιατί μπορεί διατροφικά να ήταν η καλλύττερη επιλογή για το μωρό μου, αλλά εκατάληγε να του στερήσει τόσα άλλα. Επήρε μου χρόνο να εξοικειωθώ με την τροπή που επήρεν η κατάσταση, αλλά πλέον μπορώ να σας πω ότι, όι μόνον εν το μετανιώνω, αλλά νιώθω τζιαι περήφανη. Περήφανη που το προσπάθησα τζιαι έκαμα ότι καλλύττερον εμπορούσα. Τζιαι ακόμα πιο περήφανη που έβαλα κάτω τον εγωισμό μου τζιαι εζύγισα τα πράματα όπως ήταν,  τζιαι ήβρα τη δύναμη να πω "ΚΑΝΕΙ". Breast is best. Αλλά at what cost?

Υ.Γ. Τούτο το κείμενο εν έσιει σε καμιά περίπτωση πρόθεση να αποθαρρύνει κάποια που θέλει να θηλάσει. Αντιθέτως. Τζιείνο που νιώθω ότι με απογοήτευσε πολλά στην πρώτη μου εμπειρία θηλασμού ήταν το ότι εν ήμουν προετοιμασμένη. Ενώ έξερα, εν τα περίμενα. Όταν με τον δεύτερο μου γιο ήξερα τι να περιμένω, τα πράματα επήαν πολλά πιο ομαλά. Γι αυτόν, ειλικρίνεια τζιαι όι ωραιοποίηση. Να ξέρουμε που πηαίνουμε.
Καλές επιτυχίες τζιαι καλούς θηλασμούς!