Μεν μου μιλάς για ισότητα...

 Εθκιάβαζα τις προάλλες ένα κείμενο ενός παιδίατρου, που εκατηγόραν τες μαμάδες για την ανευθυνότητα τους, να παίρνουν τα μωρά παιδικό πριν να συνέρτουν τέλια που κρυολογήματα τζιαι ιώσεις. Γιατί, αν είναι δυνατό, θέλουν να παν για καφέ.

Εθκιάβαζα τες προάλλες για την ερώτηση που εκάμαν στην Μαριάννα Τουμασάτου, κατά πόσο νιώθει άσχημα που αφήνει το κοπελλούι της σπίτι για να πάει (άκουσον άκουσον) δουλειά.

Εθκιάβαζα τες προάλλες για την επίθεση στην Στικούδη, που λλίες εφτομάδες μετά τη γέννα είσιεν το θράσος να εμφανιστεί στην τηλεόραση τζιαι να κάμει show.

Μεν μου μιλάς για ισότητα. Που τη στιγμή που ακόμα θεωρείς φυσικό την αποκλειστική ευθύνη για την ανατροφή των κοπελλουθκιών της να την έσιει η μάμμα, μεν μιλάς για ισότητα. Που τη στιγμή που υποβάλλεις σε μια γυναίκα που έσιει φιλοδοξίες, τζιαι ταλέντο ότι εγκαταλείπει το μωρό της για να κυνηγήσει τα όνειρα της, μεν μου μιλάς για ισότητα. Που τη στιγμή που θεωρείς ότι είσαι σε θέση να κρίνεις τι μπορεί να κάμει μια γυναίκα τζιαι τι όι, μετά τη γέννα, πριν τζιαι κατά τη διάρκεια, απλά εν μπορείς να μου μιλάς για ισότητα.

Ο μισογυνισμός εν δαμέ. Οι προκαταλήψεις, τα ταμπού, τα στερεότυπα. Εν μας αφήκαν ποττέ. Η 'μανούλα' αναλαμβάνει τα μωρά. Έσιει την ευθύνη να τα ταϊσει, να τα ντύσει, να τα προσέχει άμαν εν άρρωστα. Τζιαι για ότι πάει λάθος, φταίει καθαρά τζιείνη. Το ότι μια μάνα θέλει να πάει γυμναστήριο, ή θέλει να πιει ένα καφέ, θεωρούμε το μεμπτό. Το ότι ο άντρας έσιει τες ίδιες ανάγκες θεωρούμε το δεδομένο. Τζιαι, αν που την καλή του θέληση, κάμει τζιαι μια θυσία εν να ακούσει συγχαρήκια τζιαι ευτζιές - γιατί απλά, εν τζιαι εν τίποτε δουλειά του.

Εν να μου πείτε, ο καθένας έσσω του τζιαι με τους δικούς του όπως θέλει βρίσκει τα. Ένεν όμως έτσι απλά τα πράματα. Τούτες οι αντιλήψεις εν στο μυαλό του εργοδότη, που εν να σκεφτεί διπλά τζιαι τριπλά πριν να προσλάβει μια μάμμα. Οι ευθύνες που ππέφτουν στην τζιεφαλή της μάμας τζιαι η έλλειψη χρόνου να σκεφτεί καθαρά, έχουν επίπτωση στην δουλειά της τζιαι στην καριέρα της. (Ναι, εν 2021, εν δικαίωμα της κάθε γυναίκας να κυνηγήσει τζιαι καριέρα, deal with it). Τζιαι τούτο το label της 'μανούλας', της κακόμοιρης, της ανήμπορης, που εν έσιει ζωή τζιαι προσωπικότητα απλά εν κολλά. Εν, εκφράζει πλέον καμιά.

Το κενό υπάρχει. Η αδικία τζιαι η ανισότητα εν δαμέ, τζιαι εν θα φύει που μόνη της - αν δεν την θκιώξουμε εμείς. Με το να αλλάξουμε αντιλήψεις. Με το να θωρούμε τους ανθρώπους σαν ανθρώπους τζιαι όι σαν κινούμενα στερεότυπα.

Μίλα μου για ισότητα. Την ημέρα που ο παπάς εν να πιάνει τα ίδια σικ λιβ με τη μάμμα για να μείνει με τα μωρά. Την ημέρα που εν θα πρέπει να απολογούμαστε πριν να κάμουμε κάτι για μας. Την ημέρα που εν να θεωρείται αυτονόητο ότι τα μωρά μεγαλώνουν σε μια οικογένεια, που οι ευθύνες εν μοιρασμένες. Την ημέρα που εν να θωρείς τες πράξεις, την προσωπικότητα, τον χαρακτήρα τζιαι εν να τα κρίνεις χωρίς να έσιεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου το φύλο του άλλου τζιαι τι προσδοκίες μπορεί να σου προκαλεί.

Ώσπου να έρτει τζιείνη η μέρα απλά κρύψε. Μεν μου μιλάς για ισότητα.