Συγχαρητήρια, είσαι έγκυος - ΠΑΛΕ!

Ήταν θυμούμαι Γενάρης, αρκές. Μόλις είχαν τελειώσει οι διακοπές των Χριστουγέννων, τζιαι ακόμα εκράταν το κέφι που τα γλυκά, τα ποτά τζιαι τα ξενύχτια. Τωρά που ο γιος μου εν ήταν πλέον νεογέννητος, είχα κάμει κάθε δυνατή προσπάθεια για να νιώσω πάλε ο άνθρωπος που ήμουν πριν το μωρό. Τζιαι είχα τα καταφέρει. Όι απλά επέστρεψα στον παλιό καλό μου εαυτό, ένιωθα ακόμα καλλύττερα! Γυμναστήρια, δίαιτες, χρόνος με τον εαυτό μου τζιαι τον άντρα μου. Άρκεψα να με κακομαθαίνω τζιαι πάλε. Ούλλα καλά. Ήντα καλά, υπέρκαλα! Μέχρι που....

Εθώρουν το τζιαι εθώρεν με. Θκυο γραμμές. Καθαρές, ξεκάθαρες. Θκυο κότσινες γραμμές. Δηλαδή, έγκυος. ΠΑΛΕ. Ένιωθα..Μπερδεμένη να το πω; Αγχωμένη να το πω; Πανικοβλημένη; Ότι τζιαι να πω ήταν λλίο. Ίσια που εσυνήλθα, ίσια που έφερα το νου μου, ξανά π'αρκής; Πάλε κιλά, πάλε γιατρούς, πάλε έγνοιες, πάλε ξενύχτια, πάλε; ΠΑΛΕ;

"Τα μωρά εν ευλογία" 

"Να 'σαι ευτυχισμένη!"

"Είσαι τυχερή".

"Εν να μεγαλώσουν μαζί".

Κάποιες που τες ατάκες που άκουσα που τους γύρω μου. Άκουσα βέβαια τζιαι θκυο - τρία "μα πότε επρόλαβες;", αλλά η πλειοψηφία έσπευσε να μου υπενθυμίσει πως, όι, εν γίνεται να παραπονιούμαι. Είμαι τυχερή. Αλλά επειδή η τακτική μου εν πάντα η ειλικρίνεια (το να προσποιείσαι χρειάζεται χρόνο τζιαι ενέργεια, τζιαι σόρι, εν την διαθέτω), εν να σας τα πω όπως τα έζησα. Τζιαι τα δύσκολα, τζιαι τα ωραία. 

Το pros (υπέρ) τζιαι τα cons (κατά) του να έχεις μωρά με τόσο μικρή διαφορά ηλικίας πάρακάτω.

Pros: Εν επρόλαβες να πακκεττάρεις τα πράματα. To μπανιούι, το κρεβατούι, τες κουβερτούες, την καρέκλα του φαγιού. Χρησιμοποιάς τα ακόμα, οπόταν με τον ερχομό του junior εν να τα'χεις (σχεδόν) ούλλα έτοιμα.

Pros: Εν αλλάξαν τζιαι πολλά που την τελευταία σου γέννα. Λογικά εν ούλλα τζιαμέ που τα άφηκες. Η γιατρός, οι μαίες, οι νοσοκόμες. Οπότε τούντη φορά, ξέρεις που πάεις τζιαι που πατάς, εν ψάχνεσαι.

Cons: Εν είσαι σωματικά έτοιμη. 21 μήνες μετά την πρώτη καισαρική τομή έγινε η δεύτερη γέννα. Τζιαι όσο τζιαι αν την ήθελα την φυσική γέννα, τζιαι αν την επροσπάθησα τελικά, εν τα κατάφερα. Ο οργανισμός θέλει χρόνο για να συνέλθει, τζιαι εγώ εν του τον έδωκα.

Cons: Εν είσαι ψυχολογικά έτοιμη. Μεγάλο κεφάλαιο η ψυχολογία. Εγώ μετά που το πατατράκ που έπαθα μετά την πρώτη γέννα, που επέρασα που την επιλόχειο ξυστά, ήμουν σε διαρκή πανικό με τη δεύτερη εγκυμοσύνη. Εν έθελα με τίποτε να το ξαναπεράσω.

Cons: Θα κάμνεις ότι έκαμνες τζιαι πριν, αλλά με την τζιοιλιά στο στόμα. Ξέρεις, το μωρό σου εν θα καταλαβαίνει ότι είσαι έγκυος. Το σπίτι, τα σιδερώματα, τα μαιερέματα επίσης. Οπόταν τες πολυτέλειες που εσυνήθησες στην πρώτη εγκυμοσύνη, ξήαστες! Ενδεικτικό στην περίπτωσή μου εν το γεγονός ότι οι πόνοι επιάσαν με μετά που μιαν επίσκεψη στο πάρκο με τον γιό μου. Πάνω κάτω πας τη τσουλήθρα, ε, εν τζιαι έθελα τζιαι πολλά, μετά ολόισια κλινική.

Cons: Η αρκή εν δύσκολη. Όι απλά δύσκολη. Άλλο λέβελ. Ένα νεογέννητο τζιαι ένα νήπιο που θέλουν τη σημασία σου 24/7. Βραδινές αφυπνίσεις επι δύο, ιδιοτροπίες επί δύο, αρρώστιες επί δύο. Τα πάντα times two. Άρα, TWO FULL TIME JOBS!

Cons: Η ζήλεια. Το πρωτότοκό σου θα μετατραπεί που τη μιά μέρα στην άλλη στον "μεγάλο". Κατά κάποιο τρόπο μπαίνει αυτόματα στον αυτόματο πιλόττο, η σημασία μοιράζεται τζιαι το μωρό σου προσπαθεί να καταλάβει τι στο καλό εν τούντο crying creature που εκουβαλήσαν οι γονιοί του τζιαι επέλλανεν τον που το κλάμα. Εν να ζηλέψει. Τζιαι εν να έχει τζιαι απόλυτο δίκαιο.

Cons: Θα τα "παραμελήσεις". Μια που τες σκέψεις που με βασανίζουν ακόμα εν το πόσο διαφορετικά μεγαλώνω τα μωρά μου τωρά. Μπαίνει η πρακτικότητα στη μέση τζιαι αναγκάζεσαι να περιορίσεις το χρόνο σου τζιαι την ενέργειά σου στα πιο απαραίτητα. Τζιαι τούτο, θέλεις εν θέλεις, επηρεάζει τζιαι το πως είσαι σαν γονιός.

Pros: Το μωρό σου αποκτά τον πρώτο του καλλύττερο φίλο! Τον πρώτο του συνεργό στο έγκλημα. Μετά που το αρχικό σοκ, αφού περάσουν το στάδιο της ζήλειας τζιαι της επεξεργασίας του άγνωστου, έρκεται το καλό! Αλληλεπιδρούν, παίζουν, περνούν χρόνο ο ένας με τον άλλο, τζιαι περνούν καλά. Λόγω της μικρής ηλικιακής διαφοράς έχουν κοινά ενδιαφέροντα, αρέσκουν τους τα ίδια τραγούδια, τα ίδια καρτούν. Φυσικά έχουν τες διαφορές τους - οι οποίες λύνουνται με περίσσιο κλάμα τζιαι φωνές - αλλά μαθαίνουν τόσον υπέροχα μαθήματα μέσα που τούντην αδελφική σχέση, τζιαι πιάνουν τζιαι διούν τόσην αγάπη!

Αν με ρωτήσετε σήμερα, 16 μήνες μετά, αν εμετάνιωσα τη δεύτερη εγκυμοσύνη, εν να σας πω ΦΥΣΙΚΑ ΤΖΑΙ ΌΙ. Τούτη η εγκυμοσύνη έκπληξη εχάρισε μου έναν υπέροχο, γιναξιίτικο, αμπάλατο, αξιολάτρευτο γιούδι. Αν με ρωτήσετε όμως αν επήαινα πίσω αν θα το προγραμμάτιζα καλλύττερα εν να σας πώ...ε μάλλον ναι. Εν να το άφηνα για λλίο πιο άργα, για να είμαι εγώ πιο έτοιμη, πιο υπομονετική τζιαι για να νιώθω τζιαι πιο επαρκής σαν μάμμα.

Αν βρεθείτε τζιαι εσείς σε τζιείν'τη θέση, μεν πανικοβληθείτε. Ναι, ναι, περιμένουν σας πολλές προκλήσεις, αλλά τζιαι εσείς εν να τα καταφέρετε. Με δύναμη, στήριξη που τον σύντροφο σας τζιαι τους γύρω σας, ούλλα γίνουνται. Σκεφτείτε το τζιαι έτσι, όπως τα καταφέραμε ούλλες, εν να τα καταφέρετε τζιαι εσείς! Απλά πάρτε το one day at a time! 

Υ.Γ. Ευλογία τα μωρά, συμφωνώ. Ευλογία είναι όμως επίσης τζιαι οι σύγχρονοι τρόποι αντισύλληψης. Έχεις το δικαίωμα, τζιαι οφείλεις, να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου τζιαι την οικογένεια σου για το αν ή τζιαι πότε θέλεις να έρτει μια εγκυμοσύνη. Συζήτα με την γιατρό σου τζιαι έβρε ένα τρόπο να αποφύγεις τυχόν...εκπλήξεις: