Γιατί εν φορώ ποττέ στα μωρά μου τα ίδια ρούχα...

 Ούτε φορμούες, ούτε πιζιαμούες, ούτε κουστουμούθκια. Ποττέ. Εν ντύνω ποττέ τα μωρά μου ασορτί. Όι επειδή εν εν cute, βέβαια. Αλλά επειδή πραγματικά θεωρώ ότι κάτι τέθκοιο, όσο μικρό τζιαι αθώο τζι αν φαίνεται, μπορεί να προκαλέσει ζημιά.

Ξέρετε, οι άνθρωποι γενικά έχουμε την τάση να συγκρίνουμε. Να κρίνουμε, τζιαι να συγκρίνουμε. Τζιαι τους εαυτούς μας τζιαι κυρίως τους άλλους με τους διπλανούς τους. Τούτη η τάση εν έμφυτη. Σαννα τζιαι είμαστε προγραμματισμένοι να βρίσκουμε τον πιο δυνατό, τον πιο χαρισματικό άνθρωπο τζιαι να μεινίσκουμε μαζί του. Τζιαι συχνά οι Κυπραίοι, έχουμε τη τάση να εκφράζουμε τζιαι τις σκέψεις μας ανοιχτά, χωρίς κανένα φίλτρο τζιαι χωρίς δεύτερη σκέψη για το τι συναισθήματα μπορεί να προκαλέσουμε.

"Α, ο ένας εν πιο έξυπνος που τον άλλον. Ο άλλος εν πιο αμπάλατος. Ο δεύτερος εν πιο όμορφος, εν γιάλλουρος, εν γαλανομμάτης." Είμαι σίουρη ότι τούτες εν φράσεις που ακούσατε τζιαι 'σεις που συγγενείς τζιαι γνωστούς, τζιαι πιθανότατα ήταν κουβέντες που επηρεάσαν την αυτοεικόνα σας τζιαι το είναι σας μέχρι τζιαι σήμερα. 

Τζιαι επειδή εγώ εμεγάλωσα (παρά τες προσπάθειες των γονιών μου) με τες ταπέλλες που μου απονεμηθήκαν που τους γύρω μου τζιαι ως πρόσφατα τα κόμπλεξ που μου εδημιουργήσαν, είμαι αποφασισμένη, όσο περνά που το σιέρι μου να μεν αφήκω να περάσουν έτσι μηνύματα στα μωρά μου,. Προφανώς είναι θκυο ξεχωριστοί ανθρώποι. Με τες αδυναμίες τους, τα ταλέντα τους, τα γούστα τους, τα καλά τζιαι τα κακά τους. Σε τι χρησιμεύκει να τους συγκρίνουμε τζιαι να τους ταπελλώνουμε; Τζιαι ξέρετε κάτι; Μπορεί να ππέφτουμε τζιαι έξω. Αλλά με τους χαρακτηρισμούς μας να δημιουργούμε μια αυτοεικόνα στα μωρά που εν να θεωρήσουν δεδομένη τζιαι απλά εν να αφεθούν τζιαι να περιμένουν να εκπληρωθεί.

Τωρά εν να μου πείτε, τα ρούχα ήντα σχέσην έχουν. Έχουν, τζιαι κατά την άποψη μου πολλή μάλιστα. Εν κανεί που τα μωρά μας περνούν που καθημερινό εξονυχιστικό έλεγχο που τους γύρω τους για ομοιότητες, διαφορές τζιαι το ποιός...προηγείται, εν εν ανάγκη να τους ντύνουμε τζιαι ασορτί. Εν σαν να τζιαι διούμε το μήνυμα τζιαι στα μωρά, τζιαι στους υπόλοιπους ότι θέλουμε να τους συγκρίνουν. Φαντάζουμαι το ήδη: θείοι τζιαι θείες μαζεμένοι γυρώ που το τραπέζι για πρωινό καφέ τζιαι να συζητούν ποιός το φόρεσε καλύτερα - κάτι σαν στήλη πρωινής εκπομπής ένα πράμα. Μπορεί να ακούεται τραβημένο τούτο, αλλά σκεφτείτε το λλίο, εν πολλά μακριά που την πραγματικότητα;

Εν να μου πείτε, υπερβάλλω. Ίσως. Αλλά τούτη εν μια που τες αποφάσεις που επήρα σαν μάμμα. Θα βλέπω τα μωρά μου σαν ξεχωριστές προσωπικότητες τζιαι τους συμπεριφέρουμαι τζιαι ανάλογα. Συγκρίσεις προφανώς τζιαι θα κάμνω, εν αναπόφευκτο, αλλά θα προσπαθήσω να τες κρατήσω για τον εαυτό μου. Τζιαι αν κάποιος τρίτος προσπαθήσει να κάμει τη σύγκριση, ε τότε ναι εν να με έβρει μπροστά του. Όι επειδή εν να στήσω καβκά, αλλά επειδή εν να κάμω ότι μπόρω για να αντρέψω τούντου είδους τα σχόλια τζιαι τη ζημιά που μπορεί να προκαλέσουν.

Anyway, το θέμα μου σήμερα ένεν να συστήσω τα must της παιδικής γκαρνταρόμπας. Μοιράζουμαι απλά τις σκέψεις μου, τζιαι ίσως προσπαθώ να σας κάμω λλλίιιιιο πιο υποψιασμένους στη μεγάλη επίδραση που μπορεί να έχουν "μικρά" τζιαι αθώα σχόλια, μικρές τζιαι αθώες κινήσεις.