Έχω ενοχές!

Αν οι ενοχές είχαν ανθρώπινη μορφή, ήταν 'ναν μια υπερήλικη κυρία που κάθεται στον σκάμνο της Εκκλησίας της Αραδίππου: παρακολουθά τα πάντα, δεν της φεύκει τίποτε τζιαι κανένας, τζιαι πάντα έσιει να σου προτείνει κάτι καλλύττερο γιατί απλά "εν τζιαι ξέρεις εσύ κόρη μου".

Ενοχές. 'Αχ, ενοχές. Με το που ππέφτει το μωρό που πάνω σου, μετά που μια παρωδική φάση ευφορίας τζιαι ανεμελιάς, εμφανίζουνται οι πρώτες ενοχές. Φυσικότατο, ως εχτές ήσουν μόνη σου, τωρά είσαι ο κύριος φροντιστής ενός εντελώς αβοήθητου μικρού ανθρώπου. Τζιαι που για να καταφέρεις να τον μεγαλώσεις σωστά πρέπει να λύσεις ένα σωρό γρίφους. Τζιαι αν δεν τα καταφέρεις;

Εν απίστευτό για πόσα πράματα μπορεί να νιώσει τύψεις μια μάνα. Για το φαϊ - τρώει παραπάνω που το κανονικό ή τρώει λλιόττερο; Ετάισα το έτοιμα - γιατί να φάει έτοιμα; Γιατί να τον αφήνω να θωρεί τηλεόραση; Κάμνεις δεύτερο μωρό, μαραζώνεις ότι παραμελάς το πρώτο. Εν μοναχοπαίδι, τρώει το η μοναξιά. Παίρνεις το σχολείο νωρίς, νομίζεις εγκαταλείπεις το. Εν το παίρνεις, φοάσαι ότι εν να κόψει πίσω. Η λίστα εν ατέλειωτη. Τζιαι ποττέ, μα ποττέ, εν θα νιώσεις απόλυτη σιουρκά για την απόφασή σου. Γιατί η ενοχή, όπως τζιαι η γιαγιά που την Αραδίππου, έσιει ένα τρόπο να εισέρχεται στο υποσυνείδητό σου τζιαι να σε κουκκουφά όπως ο τρυποκάρυδος το δέντρο.

Μεγάλο τρυπάκι οι ενοχές. Ειδικά άμα κάποιος έσιει αίσθηση των ευθυνών του, οι ενοχές μπορεί να τον παραλύσουν. Μπορούν να κλέψουν την ανεμελιά που τις μικρές καθημερινές στιγμές. Μπορεί να σου κλέψουν τον ύπνο σου, το χαμόγελο σου τζιαι τη χαρά σου. Γι αυτό εν πολλά σημαντικό να αναπτύξουμε (τζιαι εγώ μέσα) ένα τρόπο να τες αντιμετωπίζουμε. Όι να τες θκιώχνουμε, εν θα φύουν ποττέ. Απλά να έχουμε ένα mental κουμπούι που να τες βάλλει στο mute για να αφήνουν σε συναισθήματα όπως ευγνωμοσύνη τζιαι ευτυχία να φκαίννουν στην πρώτη γραμμή.

Βήμα πρώτο: αποδεχτείτε ότι θα κάμνετε λάθη. Όσο τζιαι αν προσπαθείτε, όσο τζιαι αν αγαπάτε τα μωρά σας, εν πα' να θκιαβάσετε τζιαι ότι βιβλίο υπάρχει για το πως να μεγαλώσεις σωστά/ευτυχισμένα/ υπάκουα παιδιά, εν να κάμετε λάθη. Γιατί ούλλοι κάμνουν λάθη. Τζιαι it's ok. Realize it, accept it, laugh with it.

Βήμα δεύτερο: καταλάβετε ότι ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΎΛΛΑ ΠΟΥ ΤΑ ΣΙΕΡΚΑ ΣΑΣ! Ναι, ελέγχετε τη διατροφή του μωρού αλλά εν ελέγχετε τον μεταβολισμό του. Ναι, ελέγχετε το ντύσιμο του αλλά εν μπορείτε τζιαι να ελέγχετε τζιαι κάθε μικρόβιο που υπάρχει στο περιβάλλον γύρω του. Τζιαι αν θα αρρωστήσει, εν να αρρωστήσει. Εν σημαίνει ότι φταίτε εσείς. Τζιαι αν η φωνή της ενοχής υπερκαλύπτει τη φωνή της λογικής, έβρετε κάποιο δικό σας (τον άντρα σας, τες φίλες σας) που να μπορεί σε έτσι περιπτώσεις να σας συνεφέρνει. Κάποια πράματα απλά εν να ΄ρτουν, γιατί εν υπάρχει άλλη επιλογή.

Βήμα τρίτο: επικεντρωθείτε στο ΤΩΡΑ. Now what? Μπορώ να αλλάξω κάτι; Τζιαι αν ναι, πως; Όσο πιο γλήορα περάσετε στες πράξεις τόσο πιο εύκολα εν να ξεφύγετε που τες σκέψεις. Τζιαι αν δεν αλλάσσει η κατάσταση, κάμετε κάτι να τη διαχειριστείτε, εν εξίσου σημαντικό.

Βήμα τέταρτο: αποφύγετε τοξικούς ανθρώπους. Ανθρώπους χαιρέκακους, που σιαίρουνται να σας θωρούν να χάνεστε. Ανθρώπους επικριτικούς, που νιώθουν ότι αποκτούν αξία με το να σας μειώνουν. Τζιαι φυσικά, τζιείντους γονιούς που προσπαθούν διακαώς να αποδείξουν ότι έχουν την τέλεια ζωή, την ιδανική οικογένεια τζιαι ΤΑ αλάνθαστα μωρά. Η εικόνα που παρουσιάζουν εν τόσο πειραγμένη όσο τζιαι οι φωτογραφίες τους στο instagram: υπέροχες αλλά στην ουσία ψεύτικες.

Αυτά. Πρέπει να το δεχτούμε ότι η επικριτική γιαγιά με το ακούραστο βλέμμα εν ναν πάντα τζιαμέ. Απλά πρέπει να έβρουμε ένα τρόπο να την αγνοούμε, για να μπορούμε να απολαύσουμε την καθημερινότητα μας τζιαι την οικογένεια μας. Τζιαι να σας πω τζιαι κάτι; Μόνο τζιαι μόνο το ότι νοιάζεστε αρκετά για να νιώσετε τύψεις τζιαι να ψάχνετε τρόπους να γίνετε καλλύττεροι, αποδεικνύει ότι κάμνετε πολλά καλή δουλειά. Τζιαι το μωρό εν τυχερό που σας έχει.

Υ.Γ. Μια που τες ενδείξεις ότι μια γυναίκα υποφέρει που επιλόχειο κατάθλιψη εν η αίσθηση ότι εν μπορεί να φροντίζει το μωρό της. Αν νιώθετε ότι η ενοχή καππακώννει σας τζιαι εν μπορείτε να τη διαχειριστείτε, ζητάτε βοήθεια. Για το καλό το δικό σας, τζιαι των μωρών σας.