Πως ονειρεύκεστε το μέλλον των μωρών σας;

Επήαν, που λέτε, κάτι λεβεντόπεδα στη Δερύνεια τζιαι εδιαμαρτυρηθήκαν για τα κακώς έχοντας. Καλά εκάμαν; Φυσικά! Καλώς εκάμαν; Δέτε το βίντεο, τζιαι σκεφτείτε το λλίο καλλύττερα.

https://youtu.be/d0vVxE3NPZI

Ναι, εν πολλά τα κακώς έχοντα. Το άνοιγμα της Αμμοχώστου εν μια ακόμα πετρούλα στην ταφόπλακα της λύσης του Κυπριακού, που ας είμαστε ειλικρινείς, απομακρύνεται κάθε μέρα τζιαι λλίο παραπάνω. Ναι, έχουμε κάθε δικαίωμα να διαμαρτυρηθούμε για τες παραβιάσεις που γίνουνται στη χώρα μας. Έχουμε κάθε λόγο να φωνάξουμε για το δικαίωμα της Κύπρου στην ανεξαρτησία. Για το δικαίωμα ούλλων των Κυπρίων να διακινούνται ελεύθερα στο νησί. Οφείλουμε να παλεύκουμε για τη λύση του Κυπριακού. Μια λύση που εν να φέρει επιτέλους ΕΙΡΗΝΗ σε τούντον τόπο τζιαι εν να κάμει τον στρατό μια κακή ανάμνηση του παρελθόντος.

Έχω πολιτικές απόψεις, τζιαι πολλά έντονες μάλιστα. Ποττέ μου εν εντράπηκα να τες εκφράσω, ποττέ μου εν εφοήθηκα να τες πω. Αλλά εννεν της ώρας. Εν να κάμω μόνο επίκληση στη λογική. Άμα πάμεν όμως, με σημαίες Ελληνικές, τζιαι συνθήματα που θυμίζουν δεκατίες του 1960, εν νομίζετε ότι χάνουμε το δίκαιο μας;

Προσπαθούμε να πείσουμε τους Τουρκοκύπριους ότι εν χρειάζουνται τον Τουρκικό στρατό να τους προστατέψει. Ότι εν κινδυνεύκουν που 'μας. Τζιαι τι κάμνουμε για να τους πείσουμε; Χρησιμοποιούμε βία. Τες ίδιες ατάκες, της ίδιας ιδεολογίας που εχρησιμοποιήσαμε το '63 τζιαι το '64, όταν εξεκίνησε το Κυπριακό. Μεν γελιέστε, εν τότε που εξεκίνησε. Τζιαι άτε. Να δικαιολογήσω τους μιτσιούς που επήαν. Επιπολαιότητα, "πατριωτισμός", πελλάρα της στιγμής; Ότι θέλετε πέτε το. Τούτους όμως που τους στηρίζουν τζιαι γράφουν σχόλια του στυλ "Ο πόλεμος εν η μόνη λύση", εν τους καταλάβω.

Θυμάστε τι σημαίνει πόλεμος, εννεν; Θυμάστε τι σημαίνει προσφυγιά; Τι σημαίνει μωρά να μεγαλώνουν χωρίς τους γονιούς τους; Τι σημαίνει μανάες να πεθανίσκουν τζιαι να μεν ξέρουν τι απογίναν τα κοπελλούθκια τους; Εν τζιαι έσιει τόσο πολλύ τζιαιρό. Εν πρόσφατα που τα περάσαμε. Ρωτάτε τους γονιούς σας. Ρωτάτε τους παλιούς να σας πουν.

Τούτο θέλετε; Τούτο ζητάτε για το μέλλον των μωρών σας; Να τους βάλετε στρατιωτικά τζιαι να τους κάμετε ήρωες; Τούντη στιγμή έχουμε θκυο δρόμους: της ειρηνικής συνύπαρξης ή της συνέχειας μιας διαμάχης. Μιας διαμάχης που συνεχίζει, τζιαι θα συνεχίζει πάντα να απειλεί ότι θεωρούμε δεδομένο. Μιας διαμάχης, στην οποία θα είμαστε πάντα οι αδύναμοι. Όσα λεφτά τζιαι αν ξοδέψουμε, όσους τζιαι αν στείλουμε στο στρατό, πάντα θα είμαστε ο φτωχός συγγενής. Τζι ας είμαστε τζιαι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν δεν έχει συμφέροντα, κανένας εν θα 'ρτει να μας σώσει. Ούτε καν η μητέρα Ελλάδα εν σώννει να μας βοηθήσει. 

Γι αυτό αήστε τους συναισθηματισμούς τζιαι δέτε τα πράματα όπως είναι. Εν μας σηκώννει να κάμουμε άλλα λάθη. Πρέπει επιτέλους να μάθουμε που την ιστορία μας τζιαι να πράξουμεν αναλόγως. Γιατί θωρώ μας στο μέλλον εμάς μες σε βάρκες, να γυρεύκουμε την τύχη μας αλλού.

Υ.Γ. Αν είσαστεν Έλληνες, εν να το κουβαλάτε μέσα σας, όπου τζιαι αν πάτε. Αν είσαστε Τούρκοι το ίδιο. Με το να το φωνάζετε, εν καταφέρνετε κάτι. Που τη στιγμή που έχετε δικαίωμα να εκφράζεστε τζιαι να ασκείτε τα δικαιώματα σας, εν υπάρχει λόγος να διαμαρτύρεστε, ας ζιείτε τζιαι στο Τιμπακτού. Γνωρίστε τη διαφορετικότητα. Ανοίξετε τη ζωή σας τζιαι τα μάθκια σας για να γνωρίσετε "ξένους", τζιαι εν να εκπλαγείτε που τα πόσα θα κερδίσετε που μια τέθκοια συνύπαρξη. Μεν φοάστε. Εν θα αλλοιώσουν τον πολιτισμό σας.