Παπούτσι που τον τόπο σου;
- Μάμα, παπά. Έχω κάτι να σας πω. Ξέρετε, εγνώρισα κάποιο στην Αγγλία. Τζιαι είμαστε μαζί.
- Ε, μπράβο αγάπη μου. Κυπραίος;
- Όι, εν ξένος.
- Καλαμαράς;
- Όι, πιο ξένος.
- Εγγλέζος, Ισπανός;
- Όι, Ρουμάνος.
Κάπως έτσι έριξα την βόμβα στους γονείς μου. Μια νύχτα σε μια χαλαρή κουβέντα. Τζιαι ομολογώ ότι μετά που το αρχικό σοκ, επήραν το πολλά ψύχραιμα. Εμπιστευτήκαν την κρίση μου τζιαι, αν τζιαι πάντα είχαν την έγνοια μπας τζιαι μεταναστεύσω, εστηρίξαν με πλήρως στην επιλογή μου. Αντιθέτως με την πλειοψηφία όσων ακούαν τα νέα....
"Μα εν τζιαι αρέσκουν μου εμένα τούτα!" είπεν ο θείος. "Μάνα μου τη Βάσω μας, μια κόρη τζιαι να δώκει πας σε ξένο;" η θεία. Η άλλη θεία, δε, εξαφανίστηκε που προσώπου γης γιατί αρνήτουν να τον γνωρίσει. Μόνον η γιαγιά μας εκαρτέραν στην καρεκλού της, με τζιείντην ηρεμία μες τα μάθκια της τζιαι έναν ελαφρύ χαμόγελο, να γνωρίσει το παιδί. "Φαίνεται καλό κοπέλλι κόρη μου", είπε. Απλά τζιαι ωραία. Τζιαι έδωκε μου την ευτσιήν της με τούντην απλή κουβέντα.
Τούτα ούλλα, μεν φανταστείτε, εγίναν πρόσφατα. Το 2012, ΠΚ (προ κουρέματος). Αλλά στο χωρκό μου έγινε πανικός. Ξένο. Η Εύα ήβρε ΞΕΝΟ! Ακόμα τζιαι όταν αποφασίσαμε να παντρευτούμε, έτυχε να ακούσουμε τζιαι το εξής θεϊκό: "Α, μα εν που τη Ρουμανία; Εν πειράζει κόρη μου. Ότι πέψει ο Θεός". Γιατί ξέρετε, το να έβρεις καλό γαμπρό στα μάθκια των Κυπραίων, εν απλά μαθηματικά. Συμπληρώνει το checklist;
- Εν Κυπραίος; Extra bonus αν εν τζιαι χωρκανός.
- Εν που καλήν οικογένεια;
- Εν μορφωμένο κοπέλλι / έσιει καλή δουλειά;
- Έσιει cleancut, συμβατική εμφάνιση (χωρίς tatoo, μακριά μαλιά, σκουλαρίτζια κλπ);
Τούτο το checklist ομως έσιει κάποιες σοβαρότατες παραλήψεις.
- Ταιρκάζετε;
- Αγαπάς τον;
- Τζιείνος, αγαπά σε;
- Έσιετε κοινά σχέδια για το μέλλον;
-Είσαι ευτυχισμένη;
Επήρε κανένα χρόνο συμβίωσης στην Κύπρο για να χωνέψουν ούλλοι το γεγονός τζιαι για να καταλάβουν ότι , παρόλο που το διαβατήριο του έγραφε άλλη χώρα, εν ήταν εξωγήινος. Ήταν άνθρωπος. Σαν εμάς. Εξαφνιαστήκαν με το πόσα κοινά είχαν μαζί του, τζιαι πόσο εύκολα επικοινωνούσαν τελικά, τζι ας εμιλούσαν άλλη γλώσσα. Αν σας πω τζιόλας ότι λλίους μήνες μετά εσύστηνε μου τζιείνος χωρκανούς που εγώ εν έξερα, εν να με φκάλετε πελλή.
Εν ηξέρω αν υπάρχει ο "άνθρωπος της ζωής μας". Αν υπάρχει soul mate ή the one. Εν ξέρω αν με τούντον άνθρωπο που επαντρεύτηκα εν να μείνω για μια ζωή, ή αν θα μου σπάσει τα νεύρα μου τζιαι αφήκω τον για να πάω διακοπές στες Μαλδίβες. Πιστεύκω στη χημεία. Στη συμφωνία χαρακτήρων τζιαι, ναι, στον έρωτα. Τζιαι τούτα έρκουνται χωρίς έλεγχο διαβατηρίων. Χωρίς checklist, χωρίς συμβιβασμούς. Τζιαι αν έρτει στον δρόμο σας ένας άνθρωπος που εν να σας κάμει να νιώθετε καλά, που η σχέση σας εν να πάρει τον δρόμο της "φυσικά", ζήστε το, όποιος τζιαι να 'ναι, ακόμα τζιαι αν για τους τρίτους εν έχει λογική. Τζιαι όπου φκάλει.
Παπούτσι καλό, κοπέλες μου. Βολικό, όμορφο, άνετο. Τζιαι ας εν τζιαι ξένο. Προς Θεού, όι μπαλωμένο. Γιατί όταν έρτει η ώρα να κάμουμε την επιλογή του ανθρώπου με τον οποίο εν να περάσουμε τη ζωή μας, ή τουλάχιστον το άμεσο μέλλον μας, τούτο εν σηκώνει συμβιβασμούς.
Comments
Post a Comment