Εμείς οι Κυπραίοι έχουμε πολλά καλά. Πάρα πολλά. Είμαστε δοτικοί, βοηθητικοί τζιαι ανοιχτοσιέριες. Διούμε απλόχερα λεφτά (οι παραπάνω τουλάχιστον), φαγιά (κατά κανόναν), πρακτική βοήθεια αλλά τζιαι συμβουλές. Τζιαι εν ούλλα καλοδεχούμενα...σχεδόν.
Ξέρετε, όταν μια μάμμα γεννά, τζιαι εν φορτωμένη ορμόνες, νεύρα, αϋπνία τζιαι κούραση, το τελευταίο πράμα που χρειάζεται εν οι συμβουλές σας. Όι, όι, οι συμβουλές εν οκ. Οι υποδείξεις εν το πρόβλημα. Τζιαι η επίρριψη ευθυνών.
Στο πρώτο μου μωράκι εδέχτηκα πολλές επισκέψεις. Κόσμος που μας αγαπά τζιαι εκτιμά, κάποιοι που ήρταν για να φκάλουν την υποχρέωση, τζιαι λυπούμαι που το λέω, κάποιοι που ήρταν τζιαι που περιέργεια. Τζιαι όσοι ήρταν επλουμίσαν μας τζιόλας. Πολλοί που τζιείνους (κυρίως που προηγούμενες γενιές) εν μας επλουμίσαν απλά, εστολίσαν μας. Σήμερα θα σας παρουσιάσω τα best of που τα όσα άκουσα όταν ο μικρός μου ήταν μικρότερος που 3 μηνών, τζιαι γιατί τα εθεώρησα από αχρείαστα εως τζιαι βλακείες.
- Εν να τον μάθεις στο κρατήδι
Μεγάλο χιτ τούτη η ατάκα. 3 στα 5 σχόλια ήταν τούτη η κουβέντα ακριβώς. Γιατί να κρατώ το μωρό συνέχεια; Να το αφήκω να κλάψει. Να ανοίξουν τα πνευμόνια του (;;;;). Αλλιώς εν να το μάθω στο κρατήδι, τζιαι ΚΑΤΙΣΙΗ ΜΟΥ. Μαμάδες τζιαι μπαμπάδες, μεν τους αφήκετε να σας πτοήσουν! Το μωρό εν σχεδιασμένο έτσι. Εν ΦΥΣΙΚΌ να θέλει να είναι κοντά που τους γονείς του. Εν ΦΥΣΙΚΟ να αποζητά τη μάμα του αφού ήταν 9 ολόκληρους μήνες μες την τζιοιλιά της. Εν θέμα επιβίωσης βασικά, σκεφτείτε αν δεν είχε τούτο το ένστικτο ο άνθρωπος πόσο νωρίς ήταν να εκλείψει το ανθρώπινο είδος. Γι αυτόν οπλιστείτε με υπομονή τζιαι δώστε στο μωρό σας τζιείνο που χρειάζεται πιο πολλά: αγάπη τζιαι ασφάλεια.
- Πεινά το μωρό! Εγώ εδίουν του ξένο/10 λεπτά το κάθε στήθος κλπ κλπ (κλπ....)
Το αν πεινά το μωρό ή όι εν φαίνεται που το πόσο συχνά θηλάζει. Το αν θηλάζει επαρκώς φαίνεται από τις λερωμένες πάνες τζιαι το βάρος που βάλλει το μωρό. Στη δική μου περίπτωση δηλαδή, που το μωρό μου έβαλλε το διπλάσιο βάρος που τζιείνο που έπρεπε κάθε βδομάδα, ε τούτη η ατάκα εν έστεκε. Ούτε τζιαι τα alternatives που μου επροσφέραν βέβαια, τα οποία ήταν οδηγίες ρετρό. Οδηγίες για την υγεία τζιαι τον θηλασμό του βρέφους μόνο που τους ειδικούς!
Excuse me? Τί εννοείς εν κακός; Εν δολοφόνος; Εγκληματίας; Επλήγωσε τα αισθήματά σου με τα βαριά του λόγια; Γιατί το μωρό που κλαίει, έχει ανάγκη που κάτι. Είτε τούτο εν η επαφή, το φαΪ το άλλαμα της πάνας, ο ύπνος. Κάτι θέλει να επικοινωνήσει τζιαι το κλάμα εν ο μόνος τρόπος. Τζιαι σίουρα τούτο ενεν εγκληματική ενέργεια.
- Να του διάς τσάι/ τάδε γάλα/ σκόνη μες το γάλα του
Οκ. Δείξε μου πτυχίο διατροφολογίας, παιδιατρικής, κάτι που να μου αποδεικνύει τέλος πάντων ότι είσαι ειδήμονας του είδους τζιαι εγώ ότι πεις. Όι, μεν μου δείχνεις τα κοπελλούθκια σου. Το ότι εν επάθαν κάτι εν εν επαρκής τεκμηρίωση. Άσε που...που ξέρω ότι εν επάθαν κάτι; Εν το φυσιολογικό τους τούτο;
Άκουσα πάρα πολλά. Κάποια χρήσιμα, κάποια αδιάφορα τζιαι κάποια απλά εκνευριστικά. Τζιαι ενώ στην αρκή άκουα τα, ελάμβανα τα υπόψην τζιαι ερίχναν με, μετά που ένα σημείο άλλαξα στάση. Χαμόγελο, συμφωνούμε σε ούλλα ως το κόμμα τζιαι την τελεία τζιαι όλα καλά, όλα ανθηρά. Φυσικά εγώ πάλε, έκαμνα τα δικά μου. Δεν δικαιολογούμε σε κανένα τις αποφάσεις μας. Μεγαλώνουμε τα μωρά μας όπως εμείς αποφασίζουμε. Τζιαι παρόλο που οι συμβουλές εν καλοδεχούμενες, οι υποδείξεις όι.
Όσο για το τι θέλει πραγματικά να ακούσει μια μάμμα μόλις γεννήσει;
- Να σου ζήσει.
- Πάεις τα πολλά καλά.
- Μπορώ να βοηθήσω;
- Όλα καλά με την υγεία σας;
- Εσύ μάμμα, είσαι καλά;
Μιλάτε στη μάμμα, μιλάτε στην ανάγκη της, μιλάτε στην ανασφάλεια της, μιλάτε στην ψυσιήν της. Γιατί τούτο ακριβώς χρειάζεται!
This comment has been removed by the author.
ReplyDeleteΚαλησπέρα σας. Αρχικά να σας ευχαριστήσω που διαβάσατε τα άρθρα μου και χαίρομαι που σας άρεσαν. Δέχομαι την κριτική και την άποψη σας για την χρήση της Κυριακής γλώσσας. Παρόλα αυτά, αυτό είναι ένα personal blog. Σκοπός του μπλοκ ήταν και είναι να μοιραστώ τις σκέψεις μου με άλλες μαμάδες/γονείς/ όποιον ενδιαφέρεται, σαν να είχαμε μια προσωπική συζήτηση. Γι αυτό διατηρώ τη διάλεκτο μου, γιατί έτσι μπορώ να εκφράσω αυτά ακριβώς που νιώθω με την αμεσότητα που θα ήθελα. Σίγουρα αν επρόκειτo γι επίσημα άρθρα ή βιβλίο ο λόγος μου θα διαφοροποιέιτo για να προσαρμοστεί στην περίσταση. Φιλικά, Εύα.
ReplyDelete